Engel IB144 Manuale Utente Pagina 144

  • Scaricare
  • Aggiungi ai miei manuali
  • Stampa
  • Pagina
    / 440
  • Indice
  • SEGNALIBRI
  • Valutato. / 5. Basato su recensioni clienti
Vedere la pagina 143
96
voor de verzachting van
s
, na aan dien regel de noodige uitbreiding gegeven te
hebben, bestaande in de opmerking, dat in echt Nederlandsche woorden de
s
aan
't begin van een woord vóór een klinker of tweeklank verzacht wordt. Zooals reeds
aangeduid werd, zijn een aantal uitzonderingen met het woord samen tot den
volgenden regel te herleiden: de
s
, die uit
ts
ontstaan is, wordt nooit verzacht, b.v.
kruise uit kruutse (vgl. lat. cruc-em), kansel (vgl. lat. cancelli), spiesen (vgl. hd.
spitze), sa uit tsa, samen uit tsamen voor te samen. Men wijze er verder op, dat ook
de meeste andere zoogenaamde uitzonderingen òf vreemde woorden zijn, wier
s
,
indien zij al dan niet als
ts
klonk, toch oorspronkelijk eene uitspraak had, veel
scherper dan die der echt Nederl.
s
, welke met
z
wisselt, òf dat zij, indien het Nederl.
woorden zijn, een
s
hebben die uit de verbinding van meer dan één scherpe
consonant, b.v.
sk
of
ks
ontstaan is, b.v. deesem, wassen, bruisen. Zelfs zou het
niet moeilijk wezen, al deze woorden onder één regel te brengen. Door zóó te
handelen, zal men heel wat minder van het geheugen der leerlingen vorderen, en
hen tevens beter doen inzien, dat de eigenaardigheden eener taal geene
willekeurigheden zijn
1)
.
b
. Tusschenletters.
V
,
z
,
ng
worden voor den uitgang
lijk
verscherpt;
ng
bovendien in sommige gevallen voor den uitgang
je
en in enkele samengestelde
woorden.’ Wij hebben hier boven gezien, dat
ng
ook volgens de opvatting der
schoolgrammatica een neusklank is. Daar nu een onderscheid tusschen scherpe
en zachte medeklinkers alleen bij de ‘vaste’ letters gemaakt wordt, kunnen de
neusklanken, die tot de vloeiende letters behooren, evenmin verscherpt als verzacht
worden. Wat echter gebeurt?
ng
wordt tot
nk
. Daar de scherpe medeklinker, die
aan de zachte
g
, althans indien deze als
g
wordt uitgesproken, beantwoordt,
k
luidt,
zou iemand, die alleen op de schrijfwijze lette en van uitspraak geen voorstelling
had, kunnen denken, dat
nk
werkelijk eene verscherpte
ng
was. Dit is de eenige
reden van de fout, die alle spraakkunsten elkander naschrijven. Uit een oogpunt
van uitspraak beschouwd, is de verandering van
ng
in
nk
niets anders dan de
toevoeging van een
k
, welke ten gevolge heeft, dat in de spelling de
g
als overbodig
wordt weggelaten (zie boven bl. 94). Dat
ng
vroeger in vele gevallen eene andere
uitspraak had, verandert hieraan niets; hoogstens zou daaruit volgen, dat bij de
behandeling van een vroeger tijdperk onzer taal van verscherping van
ng
zou kunnen
gesproken worden. De overgang van
ng
tot
n k
is trouwens geen op zich zelf staand
verschijnsel; het zou niet van belang ontbloot zijn, bij de behandeling hiervan op te
merken, dat iets analoogs met alle nasalen gebeurt. Immers, gelijk voor den uitgang
1) Verder gevorderde leerlingen kan men, indien men dat noodig oordeelt, er opmerkzaam op
maken, dat de
s
van samen en die van woorden als kruis chronologisch niet met elkaar
overeenstemmen, daar de eerste in betrekkelijk laten tijd uit
z
ontstond. Van veel grooter
belang echter is het, dat zij den samenhang opmerken van verschijnselen als de
bovengenoemde.
Taal en Letteren. Jaargang 2
Vedere la pagina 143
1 2 ... 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 ... 439 440

Commenti su questo manuale

Nessun commento