Engel IB144 Manuale Utente Scaricare il pdf (Pagina 349)

294

schouwelijk. -

Eerlang

is ‘weldra’

. -

Ontbrak:

geeft dit eene andere voorstelling dan

‘ontbreekt’? En staat dit ook in verband met hetgeen voorafgaat en nog volgt? De

honger is niet in 't verschiet, maar zij hongert reeds. Zij is geheel àf: vandaar de

tegenstelling tusschen

dubbel klemmend weegt de last haar onder 't hart

en den

inhoud van den volgenden bijvoeglijken zin. Met liefde had zij den last in de

moederschoot getorst; nu wordt het te zwaar.

Klemmen

is synoniem van persen,

knellen, nijpen. Vgl. Hecker:

Mijn borst

in klemmende angst genepen

zwoegt:

Dichterl. Mengelw. 1836, bladz. 47.

Weegt:

‘wegen’ kan, behalve ‘zwaar zijn’, ook

beteekenen: ‘zijn zwaarte doen

gevoelen

’: zoo hier; vgl. b.v. ‘Zwaar woog de

koningskroon hem op het hoofd’; deze beteekenis brengt mede, dat het werkwoord

dan gewoonlijk een persoonlijken derden naamv. bij zich heeft: waarom? -

Zoo

onbedacht naast Sara

zijn bepalingen bij

dorst roem dragen:

de beteekenis die dat

‘roem dragen’ had, komt daarin uit;

naast Sara:

zij stelde zich in een gevoel van

meerderheid en bevoorrecht-zijn als met de meesteres

gelijk

. Dat het onderwerp

niet

Hagar

, maar

haar blik

is, moet daarbij niet als iets foutiefs of als een dichterlijke

aanmatiging beschouwd worden: wij zien, mèt dien blik, haar-zelve en de

onbedachtzame trots ligt in dien blik.

31-38.

Verwatene!:

oorspronkelijk is ‘verwaten’ het verl. deelw. van het ww.

verwaten

verwiet

(als slapen, sliep, geslapen), dat beteekende: uitbannen,

excommuniceeren, uit de gemeenschap der kerk stooten. Hier zoù het woord zijn

tegenwoordige beteekenis kunnen bezitten in verband met den voorafgeganen

regel. Maar het vervolg maakt het wel waarschijnlijk, dat

verwatene

= verstootene,

smadelijk verworpene is. Archaïsmen zijn bij Da Costa niet zeldzaam, doch wij

herinneren ons niet, of de dichter

verwaten

elders zoo gebruikt; dit te weten zou

hier van groot belang zijn. - Bij dat ‘tent’ bedenke men, dat Abraham een nomaden-

of herdersvorst is.

De tweede strophe bestaat uit twee helften: de schildering van Hagar, die daar

heendwaalt in donkerheid (21-30) en de toeroep die plotseling een licht over haar

weg doet stralen (31-38). In dat

De tent van Abraham etc

. hooren wij als de echo

van Hagars vertwijfelend antwoord op die vraag: ‘Gij weet dat ik een verwatene ben,

waar zàl ik een schuiloord vinden!’ Maar op dat antwoord klinkt het: ‘Ik wèèt dat die

tent u heeft uitgeworpen, - en evenwel, kèèr terug.’ Het is vermaning en raadgeving.

Het is gèèn vermaning, het is een innige wensch, als hij voortgaat: ‘

en dat zich

(

dan

)

uw hart etc

.’ = ‘och, dat gij u kont vernederen.’

Voor God:

‘gij moogt het doen, want

het zal geen vernedering voor Sara, maar voor Jehova-zelven zijn.’ Geen redeneering

zou in staat zijn Hagar tot wederkeeren te bewegen: de maat van haar ongeluk

schijnt vol: daarom juist echter zal zij vatbaar zijn voor

overreding

, zal zij gevoelig

zijn voor een zachtmoedig woord, vol

1) De bepaling

eerlang geleêgd

staat volstrekt niet, zooals de heer Schelts van Kloosterhuis

aanmerkt, op een verkeerde plaats.

Taal en Letteren. Jaargang 2

1 2 ... 344 345 346 347 348 349 350 351 352 353 354 ... 439 440

Commenti su questo manuale

Nessun commento

Engel IB144 Manuale Utente Pagina 349

Commenti su questo manuale

Prodotti e manuali riguardandi no Engel IB144