Engel IB144 Manuale Utente Pagina 148

  • Scaricare
  • Aggiungi ai miei manuali
  • Stampa
  • Pagina
    / 440
  • Indice
  • SEGNALIBRI
  • Valutato. / 5. Basato su recensioni clienti
Vedere la pagina 147
100
slechts éénen klank verneemt
1)
- Dit is het eenige mogelijke antwoord. Maar dan
moeten ook
ei
,
ij
,
ui
,
au
,
ou
voortaan als enkelvoudige klinkers erkend worden.
Verbindingsklanken.
De tweeklanken op
u
, zoo heet het, worden door middel van eene
w
met eenen
volgenden klinker verbonden; de tweeklanken op
i
daarentegen zonder
overgangsletter. Het is noodig, hier op een in 't oog loopend verschil te wijzen.
Immers, wanneer op de tweeklanken
aai
,
oei
,
ooi
een klinker volgt, doet het teeken
i
, evenals wanneer er geen klinker volgt, dienst als
j
, m.a.w., er wordt geen
overgangsletter gehoord en evenmin geschreven. Wanneer echter op
ei
of
ij
een
klinker volgt, wordt er in de uitspraak eene
j
ingelascht, welke niet geschreven wordt.
Men spreekt oo-j-evaar en schrijft oo-i-evaar; maar men spreekt ei-j-eren en schrijft
ei-eren. Deze aan ieder, die zijne ooren gebruikt, bekende omstandigheid dient in
de spraakkunsten te worden opgemerkt, opdat de leerling leere, onderscheid te
maken tusschen een klank en een teeken. Doet het boek dit niet - en menig leeraar
volgt helaas het voorbeeld van het boek - hoe zal dan een leerling er toe komen?
De eerste paragraven, die gewoonlijk meedeelen, dat het woord ‘letter’ twee zeer
uiteenloopende begrippen aanduidt, zijn dan te vergeefs geschreven.
Onder de voorbeelden van onbuigbare woorden op
ou
, welke geene
w
aannemen,
wordt in vele boeken hou genoemd, met bijvoeging, dat dit woord uit houd ontstaan
is (NB.!) en genegen beteekent. Het wordt tijd, dat men deze fout, welke ook nog
in groote woordenboeken gevonden wordt, verbetere, en de juiste leer in de plaats
stelle, dat hou uit houde samengetrokken en een bijvorm van hulde, dus geen
bijv. naamw. is, vgl. hou en trouw zweren (
M.N. Woordenboek
III, 619
a
); het latere
‘hou en trouw zijn’ ontstond door verwarring met het bijv. nw. houd. Voor ik van de
klinkers afstap, moet ik nog opkomen tegen wat sommige spraakkunsten vertellen
omtrent de
o
van komen, welke uit we, en die van dwalen welke uit wo zou ontstaan
zijn. Deze mededeeling, welke in volkomen strijd is met de uitkomsten der
taalwetenschap, vervange men door de opmerking, dat enkele werkwoorden in den
tegenwoordigen tijd een klinker hebben, dien men zou verwachten, in
1) Het is waar, dat, wanneer de klinkers
ei
,
ij
,
ui
,
au
,
ou
aan 't einde van een woord staan, men
soms daar achter iets hooren kan, dat naar een
j
of
w
zweemt. Dit verschijnsel, dat
misschien met den diphthongischen oorsprong van eenige dezer klinkers samenhangt,
is echter uit een standpunt van hedendaagsche grammatica te beoordeelen als
overeenkomende met de toevoeging van
j
of
w
na deze en andere klinkers, wanneer er een
klinker op volgt, waarover hier beneden gehandeld wordt. Van den anderen kant verdient het
opmerking, dat deze klinkers met de volgende
j
,
w
soms eene verbinding aangaan, die men
diphthongisch zou kunnen noemen, daar de grens tusschen den klinker en de
j
of
w
niet altijd
duidelijk waargenomen kan worden.
Taal en Letteren. Jaargang 2
Vedere la pagina 147
1 2 ... 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 ... 439 440

Commenti su questo manuale

Nessun commento